18 jun.

Een bezoekje aan de rechtbank (ja, echt waar)

Onder Studie met 2 reacties

Foto van RGBstock

Niet schrikken, vooral niet schrikken! Ik ging dan wel naar de rechtbank, maar ik hoefde niet voor te komen en ik heb niets strafbaars gedaan. Samen met school (tweedejaars-studenten Medewerker Marketing en Communicatie) ging ik, in het kader van Burgerschap waar nu het hoofdstuk Rechten werd behandeld, op bezoek. Ik vond het heel apart, maar ook wel heel interessant om te zien hoe alles verliep.

Twee zaken

Ik heb twee openbare zittingen meegemaakt. Je mocht na de eerste zitting al weg, en dat deed ook echt iedereen. Op vier studenten na. Allemaal van mijn klas, hoe leuk. Met z’n vieren plus onze studieloopbaanbegeleider bleven we nog voor de tweede zaak. Ik had al wel tegen de tolk gezegd, dat als we heel lang moesten wachten tot de volgende openbare zitting begon, dat ik dan ook weg zou gaan. Maar ongeveer een half uur later konden we alweer plaatsnemen. Prima. Ik zal uiteraard niet veel op details ingaan die tijdens de twee zaken waren behandeld, maar ik zal vooral vertellen hoe ik me voelde en wat ik er van vond.

We hadden dus twee openbare zittingen meegemaakt. Heel kort samengevat ging de eerste zaak over het gevaar op de weg. De tweede zaak ging over een ruzie tijdens uitgaan wat uiteindelijk ook een beetje te ver was gegaan. Het was apart om te zien hoe iedereen in een zaal zat. De Officier van Justitie (OvJ), de rechter (in dit geval werd de rechter de politierechter genoemd, geen idee eigenlijk of er nog verschillen zitten in soorten rechters?) en de griffier. De pers kon trouwens ook aanwezig zijn, maar die waren er volgens mij niet. Het publiek-vak zat bij de eerste zaak helemaal vol, de tweede zaak waren we maar met z’n vijven (de vier studenten die over waren gebleven inclusief ikzelf en de docent).

De duur van de zittingen

De eerste zaak duurde heel lang, omdat er allemaal verschillende feiten waren die besproken moesten worden. Uiteindelijk kon de politierechter na een uur een uitspraak doen wat ook deels gebaseerd is op de eis van de Officier van Justitie. Ik vond het bijzonder om te merken hoe ik me voelde, want ik had al vrij snel het gevoel dat de verdachte eigenlijk loog en dat had de rechter uiteindelijk ook gezegd (natuurlijk niet in het woord liegen, maar hij gebruikte daar rechterlijke termen voor). De tweede zaak ging veel sneller, omdat de verdachte op een gegeven moment ook zei dat hij dat misschien niet had moeten doen wat hij had gedaan.

Ik vond het bijzonder dat ik bij deze zaken aanwezig mocht zijn, want eigenlijk is het niet echt vanzelfsprekend vind ik zelf. Toch zijn openbare zittingen soms gewild. Ik weet ook niet of ik zelf nog een keer langs zou gaan… Als ik moest kiezen welke zaak ik het interessants vond, dan kies ik voor de eerste zaak. Hier heeft het best wel heel lang geduurd voordat de politierechter zijn uitspraak heeft gedaan.


Reacties

  • Lijkt me interessant om eens mee te maken.

    • Sofie (Sproetjespost)

      Je kan zo binnenlopen, gewoon doen als je eens een keertje donderdagochtend zit te vervelen 😉 Je meld je en zegt gewoon dat je ‘even’ een openbare zitting wilt komen meemaken, haha. Hoorde van mijn Burgerschap-docent dat er genoeg mensen zijn die gewoon de rechtbank eens binnenlopen.