Perfect imperfect of imperfect perfect?

Soms vraag ik mezelf weleens af in hoeverre perfectionisme fijn is. Dan heb ik soms het idee dat het me belemmert in mijn nieuwe dromen, maar voor mij betekent perfectionisme ook dat ik een gevoel van rust krijg. Door perfectionisme krijg ik het idee overzicht te hebben over datgene wat nodig is. Dan vraag ik mezelf soms ook nog wel eens af: is het nodig? Is het belangrijk? Mag ik fouten maken? Wat heb ik nodig? Wie heb ik nodig?  Waarom heb ik mijn perfectionisme nodig?

Voor mij betekent perfectionisme niet alleen dingen goed doen, maar het creëert een soort overzicht. Ik krijg daardoor rust, omdat ik weet wat er van me wordt verwacht en in hoeverre ik me hieraan kan voldoen. Zou ik dit niet hebben, dan voel ik me vaak onrustig. Raak ik in de war, omdat ik diep in mezelf aan het heen en weer slingeren ben. Toch denk ik ook dat het soms goed is om mijn perfectionisme los te laten. Ik weet alleen niet wat er dan zou komen. Wat er dan gaat gebeuren. Ik vraag me ook af of ik dat wil ervaren. En toch heb ik het idee dat geluk ook voortkomt uit het imperfect zijn. Door fouten te maken. Door onzeker te zijn. Door in de war te raken. Je gaat dan toch nadenken hoe je bepaalde dingen kunt aanpakken zonder perfect te willen zijn.

Ik voel aan alles dat perfectionisme mij roept, en soms probeer ik dat bewust niet toe te laten. Wil ik fouten maken. Wil ik in de war zijn. Dan vind ik het fijn om een dag te hebben waarop helemaal niets gebeurt en waarop ik alleen maar er hoef te zijn. Door het gewoon te laten gebeuren en het toe te laten. Uit enkele ervaringen weet ik ook dat dat soms ook wel rust biedt. Je hoeft je dan gewoon even niet te permitteren aan alles wat er van je wordt verwacht. Het los te laten. En ik weet dat mijn hoofd daardoor veel meer ruimte krijgt, want er is een deel dat leeg loopt. Leeg doordat perfectionisme er even niet hoeft te zijn. Dan kan ik voelen wat ik nodig heb. Of kan ik erachter komen waar mijn knelpunten zitten op het moment waarop ik besluit alles los te laten.

Perfectionisme loslaten kan zorgen voor inspiratie. En dat is denk ik de kracht die we mogen omarmen. Je hoeft niet altijd perfect te zijn om gelukkig te zijn. Misschien wil je dat graag, maar onbewust vraagt perfectionisme ontzettend veel van je. Geluk vraagt ook nog eens heel wat aandacht, want geluk gaat op een of andere manier ook verloren als je er geen aandacht aan besteedt. Ja, soms is het een behoorlijke uitdaging om alles los te laten wat je prettig vindt. Ik durf toch te wedden dat het je iets nieuws of iets interessants gaat brengen. Dus ik doe ook mee. Ik laat los.

Stap 1: Adem in. Adem uit.

Stap 2: Adem in. Adem uit.

Stap 3: Adem in. Adem uit.

Stap 4: Blijf inademen. Blijf uitademen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2022 © Sproetjespost