Wanneer vallen leren wordt

Soms heb ik het idee dat we bang zijn om te vallen, zowel letterlijk als figuurlijk. Om dan niet meer te weten hoe je weer kunt opstaan en weer verder kunt gaan. Als we het hebben over een figuurlijke val, dan wil niemand vallen. Want dat zou bijvoorbeeld gezien kunnen worden als een teken van zwakte. Toch is het juist belangrijk om zo nu en dan te vallen, misschien wel heel hard zelfs. Zo hard dat je er pijn van krijgt, pijn op een andere manier dan wanneer je pijn krijgt van een echte val. Wat als je zoveel pijn ervaart en je toch weer kunt opstaan?

Vallen om te kunnen leren

Eigenlijk ben ik ervan overtuigd dat je moet vallen om te kunnen leren. Om te kunnen ervaren wat het bij jou losmaakt. Om te voelen wat je nodig hebt om weer door te gaan. Vallen kan leren worden. En ik denk dat je moet vallen om te ervaren wat jou gelukkig maakt. Of laat ik het beter omschrijven als ‘om te ervaren wat je nog mag leren om weer door te kunnen gaan’. Op het moment dat je valt, ga je pas voelen. Misschien wist je het onbewust al, maar je wordt je ervan bewust door de val mee te maken.

Het is goed om je ervan bewust te worden hoe belangrijk het is om goed voor jezelf te zorgen. Het vallen zelf is misschien behoorlijk vervelend, maar als je na de val daardoor beter uit je voeten komt is het misschien wel waard om juist te vallen. Misschien vaker dan eens zelfs. Ook ik ben wel eens heel hard naar beneden geduikeld, meerdere keren op hetzelfde vlak. En ja, ik moet zeggen dat dat lastig is. Dat ook ik niet altijd weet hoe ik eruit kom. Echter ervaar ik inmiddels wel dat ik van elke val echt een leermoment met me meeneem. Ik weet hoe belangrijk het is om soms te vallen, ook al wil ik dat nog steeds niet. Vallen is voor mij een definitie van zwakte, maar ook een definitie van gevaarte negeren. Als je valt, ben je te laat. Daarom denk ik, of weet ik bijna wel zeker, dat het belangrijk is om te beseffen dat vallen niet persé slecht is. Dat het absoluut geen teken van zwakte is, al helemaal niet als je leert hoe je eruit komt.

Tips om weer op te kunnen staan

Als je valt, is het moeilijk om soms op te staan. Daarom deel ik graag mijn tips:

  • Neem je rust. Stap even uit de situatie door bijvoorbeeld even een dutje te doen vlak na de val. Dit zorgt ervoor dat je even nergens aan hoeft (en kunt) denken, het kan wel zijn dat je bijvoorbeeld gaat dromen. Probeer het in ieder geval los te laten tijdens jouw rustmoment.
  • Analyseer jouw val: wat gebeurde er vlak voordat je viel? Wat heeft jou getriggerd? Ik weet dat dit makkelijker gevraagd is dan hier een antwoord op te geven, maar dit is vaak wel een belangrijke stap om mee te nemen in jouw klim naar het opstaan.
  • Voel wat deze val met jou heeft gedaan. Wat is jouw ervaring van deze val die je maakte? Door te voelen ga je bewust worden van de gebeurtenis. Het voelen kan soms heel eng zijn, omdat je er eigenlijk niet meer aan wilt denken. Maar door ervan bewust te zijn, kun je ook ontdekken wat je nu nodig hebt om weer op te staan en dat sluit aan bij mijn volgende tip.
  • Voel wat je nu nodig hebt om stapje voor stapje weer vooruit te gaan. Misschien heb je eerst nog meer dutjes nodig. Misschien wil je eerst al jouw gevoel eruit tekenen. Misschien zeg je: ik ga even sporten. Alles is goed, zolang jij maar doet wat jij nu nodig hebt.

Laten we het doen. Laten we gewoon vallen. Laten we leren hoe we weer op kunnen staan en weer door kunnen gaan. Wanneer val jij en wanneer sta jij weer op? En als je al eens bent gevallen, wat heeft ervoor gezorgd dat je weer op kon staan?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2022 © Sproetjespost