Als je 25 jaar bent, moet er toch af en toe iets veranderen. Grapje! Maar voor mijn vriend zijn verjaardag had ik enkele cadeaubonnen gegeven welke hij kon innen, wanneer dan ook (het moest wel goed uitkomen trouwens). Afgelopen maandag, na de film Beauty and the Beast, was het zover. Hij leverde zijn ‘Leer Sofie rode wijn drinken!’-bon in!

Sofie aan de rode wijn!

Tsja, dan moet ik er maar aan geloven. Rode wijn. Tot zover altijd vies gevonden, maar omdat ik wist dat Wietse rode wijn heerlijk vond, gaf ik de wijn met de kleur rood toch maar een kans. Maar wel op de volgende manier: Wietse kiest een goede rode wijn uit waarbij hij denkt dat het ook een goede wijn voor mij is. En dat deed hij.

Het werd een Merlot uit 2015, gekocht bij de Lidl. Deze wijn zou souple/fruité zijn en kwam uit Frankrijk (Pays d’Oc). Op schaal van 1 tot 4 waarbij 1 voor droog staat en 4 voor zoet is deze rode wijn een 1: droog dus.

Afgelopen maandag begon ik de wijn-avontuur eerst met een rustige chardonnay. Een witte wijn, goed gelezen, maar we dronken nog wat na bij de Pathé na de film. En om er zeker van te zijn dat ik niet de verkeerde rode wijn kreeg, besloot ik maar op safe te spelen, haha. Maar eenmaal thuis ging ik braaf voor rood. Mijn eerste reactie: ‘hmm, het valt niet tegen’. Een goede eerste reactie dus. Na twee kleine glaasjes hield ik het even voor gezien. Eerst maar eens kijken hoe het de volgende dag ging uitpakken.

Gelukkig bleek ik er helemaal geen last van gehad te hebben, dus dat is ook een fijn teken. Dinsdagavond bij het eten vroeg Wietse of ik ook wijn wilde. Ik zei ja. En ik besloot om lekker bij rood te blijven. Bij kabeljauwburger, gebakken zoete aardappels en sla. Misschien nét de verkeerde keuze omdat wit bij vis hoort, maar ach!

Ik ga in ieder geval door met het drinken van rode wijn. Oefening baart kunst, of in dit geval: oefenen creëert smaak 😉 Drink jij al (rode) wijn?