Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Loslaten is moeilijk

Soms gebeuren er dingen waarvan je echt wel mag balen en dat heb ik nu ook. En loslaten is moeilijk. Heel moeilijk. Ik postte eergisteren al een foto op Instagram (jaaa, Sproetjespost is nu ook op Instagram te vinden!) waar ik een trui aan had met Say good-bye to problems. Dat is moeilijk… maar dat moet ik nu echt even leren. En volgens mij moet ik nu even terug naar het begin.ย 

Een belangrijke uitdaging voor jezelf

Als je bijvoorbeeld, net als ik, last hebt van een lichamelijke klacht wat al heel lang speelt, kan het soms heel moeilijk zijn om altijd blij te zijn. En dat vraag ik ook niet eens van je, ook niet van mezelf overigens. Zelf heb ik regelmatig last van mijn rechterknie. Ik liep een aantal jaar geleden tegen de schuifdeur op (lekker blond, lekker slim) en sindsdien heb ik klachten die ook gelukkig weer verdwijnen dankzij fysiotherapeuten. Maar daar door ben ik mezelf ook wel tegengekomen. Want hoe leer ik loslaten? En waarom is loslaten zo moeilijk? Volgens mij ben ik ook echt niet de enige die loslaten lastig vindt.

Zelf vind ik loslaten heel erg moeilijk, omdat ik het bijvoorbeeld heel belangrijk vind dat ik kรกn sporten. Ik moet sporten van mezelf trouwens, omdat ik weet dat ik daardoor altijd veel beter in mijn vel voel en kan genieten van het sporten. Een belangrijk deel, maar hoe accepteer je soms dat je even niet zo makkelijk kunt sporten omdat je klachten hebt? Ik vind dat iedere keer nog altijd heel erg moeilijk en nog altijd kan ik heel verdrietig worden als ik gewoon niet kan sporten. Moeilijk dus. Juist daarom wil ik leren loslaten. En dan bedoel ik natuurlijk niet dat ik alles om me heen los moet laten, maar dat ik de situatie moet en wil leren loskoppelen. Iedere keer blijf ik trouwens wel tegen mezelf zeggen dat het wel weer goedkomt, dat de lijn weer gaat stijgen, maar het blijft onwijs moeilijk.

Pijnlijk bezoek

Inmiddels heb ik weer een bezoekje fysiotherapie (autsj!) gehad vanmiddag en ik blijk nu klachten te hebben met de kop van fibula. Niet de knie zelf in dit geval, gelukkig want dat speelt al een aantal jaar. Nu speelt de kop van fibula dus de hoofdrol. Dat betekent dat ik alweer een kleine aantal weken stil sta wat betreft het sporten en dat ik daardoor wederom wat minder in mijn vel voel. Ik heb nu oefeningen meegekregen en daar ga ik ook straks weer mee aan de slag. Pijnlijk? Ja. Heb ik de moed? Zeker! Wietse helpt en denkt met me mee, wat onwijs lief is, maar hij kan me niet helpen met hetgeen wat ik zo graag wil leren. Loslaten.

Heb jij goede tips voor mij? Een how to: loslaten? Ik zou het graag van jou willen horen, want wie weet heb ik er iets aan en kan ik er iets mee doen. Want kunnen loslaten zou ik zo fijn vinden. Ben ik trouwens de enige die loslaten zo moeilijk vindt op gebied van pijn versus sporten/bewegen? ๐Ÿ™

Sofie

Hoi, ik ben Sofie van Sproetjespost. Ik ben doof en gek op taal. Als taalliefhebber was het oprichten van Sproetjespost een logisch vervolg. Het online plaatsen van artikelen zie ik als een vorm van digitale post, in combinatie met mijn sproetjes kwam ik zo uit op de naam van mijn blog. Op Sproetjespost vind je mijn liefde voor het schrijven terug. De artikelen worden verdeeld onder vier pijlers: Persoonlijk, Lifestyle, Mindfulness en Deafinitely. Veel plezier!

4 thoughts on “Loslaten is moeilijk

  1. Och wat herkenbaar. Loslaten Is ook niet mijn sterkste kant. Merk wel dat er over praten vaak wat oplucht dat alleen maar blijven malen in je hoofd. En humor, dat relativeert. Maar , knap hoor, hoe je je leven zo mooi beschrijft op dit mooie blog! Complimenten!

    1. Lief van je Maaike, praten is inderdaad fijn. Schrijven in dit geval ook. Maar delen is soms moeilijk en dat zou ik eigenlijk veel vaker willen. Delen wat ik wil zeggen of waar ik allemaal mee zit. Als ik ga delen, hoef ik het niet meer alleen te doen. Dat is ook het fijne van het kunnen loslaten. Dankjewel Maaike!

  2. Hoi Sofie, ik vind dat je al heel goed bezig bent door dit verhaal op te schrijven en het met ons lezers te delen. ๐ŸŒป
    Bovendien gebruik je een razend goeie term ‘loskoppelen’. Door de pijn los te koppelen…..kun je naar gaan kijken…..
    En je hebt eigenlijk 2 X pijn van je knie en de pijn van het niet kunnen sporten.๐Ÿ˜Œ๐Ÿ˜Œ dubbel balen.

    En soms helpt het door tegen jezelf te zeggen: ik heb pijn, maar ik ben niet mijn pijn alleen. Ik ben nog een heleboel meer. Wat zou je wel fijn vinden bijv., waar word je blij van? Jezelf een beetje verwennen en laten verwennen mag best en gebeurt ook misschien al door Sietse?
    En vooral niet vechten tegen de pijn. Balen mag en is soms gewoon goed.

    Mij helpt het meestal als ik eruit ga of letterlijk ff wat anders ga doen.
    Ik hoop dat je er wat aan hebt.
    Groetjes, Els ( ik zit bij je moeder op het koor)

    1. Hoi Els, wat een hele lieve reactie! Doet me heel goed. Het is inderdaad soms heel moeilijk, nu ook bijvoorbeeld omdat ik na simpel slenteren nu liever niets meer doe behalve bankhangen omdat ik simpelweg niet meer wil lopen op dit moment. Het is inderdaad slim om me te gaan verwennen. Masseren gebeurt gelukkig al door Wietse inderdaad. Morgen een bezoekje aan de schoonheidsspecialist inplannen voor het verwijderen van (best wel veel) eelt en losse velletjes. Ik ben benieuwd en natuurlijk zorg ik voor mezelf door af en toe te balen en daarna toch weer proberen door te gaan. Nogmaals thanks voor je lieve reactie! Groetjes, Sofie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.