Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!
23 sep.

Mijn bijzonder krachtige droom!

De nacht van vrijdag op zaterdag: ik heb ontzettend lekker geslapen, maar tegelijkertijd droomde ik ook heel bijzonder én krachtig. Het is bijzonder omdat ik over de politiek had gedroomd, nu moet ik zeggen dat ik dat nou eigenlijk nooit doe 😉 Het is krachtig omdat het om een onderwerp gaat wat ons allemaal wel aangaat, het is in ieder geval blijvend actueel binnen de Dovenwereld.

Mijn bijzonder krachtige droom

Ik droomde dat we met een paar man ons hadden opgesloten in een tram om een staking te voeren (waarom precies een tramstaking weet ik niet precies, want het ging niet eens om de trams zelf…). Ineens stonden er mensen van de overheid eromheen, met onder andere Minister-President Mark Rutte, Lodewijk Asscher (partijleider PVDA) en Jesse Klaver (partijleider GroenLinks). De rol van Asscher was mij niet duidelijk geworden in de droom, maar hij stond wel meer aan de kant van Rutte. Klaver bleef dicht bij zichzelf en leek alles door onze ogen te hebben gekeken.

Rutte werd enorm boos toen hij van de tramstaking hoorde. Toen hij bij ons was, probeerde hij een raam te openen om erdoor te kunnen. Toen sprak ik: “Wij willen met u praten. Wij willen geen ruzie maken. Kunt u rustig blijven? Dan mag u naar binnen…”. Rutte werd wat rustiger en ze mochten naar binnen. Ik sprak vooral tegen Rutte, omdat hij de enige was die het niet leek te begrijpen. Asscher bleef namelijk buiten staan. Klaver ging trouwens wel mee naar binnen, net als nog twee politiemensen in verband met de veiligheid.

Stabiliteit, kwaliteit en toegankelijkheid

“Wij vragen om stabiliteit, om kwaliteit en om toegankelijkheid. Wat is toegankelijkheid volgens u?”. Rutte reageerde: “Mensen zoals jullie.”. Hij wist alleen nog niet dat ik doof was. Want dat is ook nog eens zo’n stempel op je: dove mensen kunnen niet zo goed praten… Ik beantwoordde zijn reactie: “Ik ben doof.”. Plots leek Rutte te schrikken, want hij wendde zich naar een ander. Maar we hadden het van te voren al besproken, alle stakers zouden zich “blind en doof” voordoen als dat nodig was om Rutte wakker te maken. Klaver reageerde positief en probeerde Rutte blijvend erbij te betrekken in een gesprek met mij aangezien ik de woordvoerder was. Rutte wendde zich tegen een vriendin van mij die doof was (in plaats van te doen alsof zoals enkele andere mensen). Nul komma nul reactie. Ik sprak weer: “Zij is ook doof, echt waar. Die man naast jou is echter horend.”. De man zei hoi en had bijna moeite om zijn lachen en zijn tranen in te houden, want het was een vader die net een doof kindje had gekregen.

Ik sprak verder: “Zie je het verschil? Kun je op het blote oog zien hoe de toegankelijkheid moet zijn voor ons?”. Rutte begon toen eindelijk half wakker te worden. Klaver juichte, want ik weet dat hij al een tijdlang (openbaar) vecht: zijn eigen filmpjes op social media wordt ALTIJD ondertiteld en dat is één van de eerste stappen dat er moet worden ondernomen voordat wij, doven en slechthorenden, kunnen participeren. Nu de complete toegankelijkheid nog.

Een begin is een begin en daar moet het mee beginnen.

Toen ik wakker werd met zo’n krachtgevoel, had ik het geluk dat ik wakker genoeg was om direct mijn droom op te schrijven, want dit is toch iets wat ik wilde delen. In eerste instantie met een paar mensen om me heen. Totdat er gezegd werd dat ik hier iets mee moest. Ik dacht er al aan, maar ik deed het niet. Maar dit is kracht. De politiek kan hiermee toch een klein beetje wakker worden maken, als dat tenminste al lukt. Een begin is een begin en daar moet het mee beginnen.


Reacties

Er zijn nog geen reacties.